Mijn fiets heeft twee wielen en een stuur

Mijn fiets heeft twee wielen en een stuur.                       

En dan is het zover! Aan mij de taak om mijn collega leerkrachten gemotiveerd te krijgen om het Radar agressie preventie model te gaan invoeren. Maar, we moeten al zoveel………en nu ook nog een studiedag over agressie preventie??
De vraag die vooral leeft:  “WAT HEBBEN WE ER AAN?” 

Tijd voor een motiverende en activerende werkvorm!!

Waar het om draait

Bij het Radar agressie preventie model draait het om een éénduidig begrippenkader. Het Radar model Regeer is een kapstok waar het team zelf de begrippen en interventies die bij de school passen aan op kan hangen.  Ik wil daarom bij de start van de dag de collega’s prikkelen om tijdens de dag na te denken over hoe we als team invulling willen en kunnen geven aan de preventie van agressie en met welke éénduidige interventies we schoolbreed willen gaan werken.

Teken een fiets

Ik laat 5 dia’s zien met afbeeldingen van fietsen: een damesfiets, een mountainbike, een oma fiets, een herenfiets, een racefiets. Bij iedere dia de vraag: wat is dit?

Het antwoord is steeds: “een …..fiets”

Moraal: iedere fiets is anders en toch noemen we ieder model een fiets. Zo is het ook met het Radar model. "Het is een model, maar hoe het eruit komt te zien bepalen jullie met elkaar."

De opdracht:

Teken met je groepje een fiets.

Maak de fiets helemaal zoals jullie die willen hebben.

Het gaat er niet om of je mooi kan tekenen, maar het gaat om de onderdelen die je op je fiets wilt hebben, omdat jullie die belangrijk vinden.

Het resultaat

GEWELDIG!!!

Alle groepen zitten onmiddellijk met elkaar te overleggen; er moet licht op ( voor in het donker), mandje voorop ( voor de boodschappen), lage instap ( lekker makkelijk), comfortabel zadel (tegen zadelpijn) etc.

 

WIE WIL ZIJN FIETS LATEN ZIEN EN TOELICHTEN?

Eén groepje laat een schets van een fiets zien met 3 wielen (stevige basis) en 5 zadels ( teamwork), tussen de zadels kleine zitjes (veilige plaats voor een kind), een paraplu erboven (bescherming van bovenaf)……….

Ieder groepje had zich helemaal uitgeleefd bij de uitwerking van deze opdracht en er is voldoende klittenband voor de rest van de dag!

Misschien kun je wat met dit idee als je een cursus hebt waarin je cursisten actief  "moeten" gaan meedenken?

Tekenen met ICT-ers

Ja, dat kan! 

De bezinner in mij vroeg het zich af... Kun je ICT-ers laten tekenen als ijsbreker? De gemiddelde ICT-er heeft waarschijnlijk niet eens een pen bij zich, laat staan dat hij/zij de moeite wil nemen om te tekenen. 
Er zijn natuurlijk ook andere mogelijkheden, maar om mijn punt te maken wilde ik het toch echt proberen. En dus nam ik een stapel A4-tjes mee naar de klas, in de hoop dat mijn activerende opening zou gaan lukken... 

De werkvorm

Vol goede moed vroeg ik de studenten om in een paar minuten een inlogscherm te tekenen (ik gaf hierbij geen voorbeelden). Daarna zou ik vragen om eens bij elkaar te kijken en de volgende vraag te beantwoorden: "Wat valt je op?". 

Dit heb ik bij 2 SO (Software Ontwikkeling) klassen en 1 BI (Bedrijfskundige Informatica) klas gedaan. Waar ik voor vreesde, werd werkelijkheid: een aantal studenten begon te zuchten en nog een aantal anderen riepen dat ze geen pen bij zich hadden. Toch losten de problemen zich als vanzelf op. Ik spoorde ze aan en er werden al snel pennen uitgeleend en iedereen ging aan de slag! 

Na een aantal minuten vroeg ik wat ze opviel als ze bij hun buren keken. Meteen gingen ze overleggen met elkaar en er werden dingen geroepen als: "Hij heeft wel een vinkje om ingelogd te blijven en ik niet". Toch al snel kwamen ze er achter dat ze allemaal ongeveer hetzelfde getekend hadden. 

Vooral de les van vrijdagmiddag werd daarna erg leuk en interactief vervolgd. 

De theorie

Dit was de eerste les van het vak "Interaction Designing Principles" voor tweedejaars. Ik zou tijdens deze les uitleggen wat een interface is en waarom het belangrijk is dat deze aansluit bij de gebruiker. Daarvóór wilde ik eerst duidelijk hebben waar het vak níét over ging en wat we wél zouden gaan doen: 

• We gaan NIET kijken hoe de interface werkt (niet programmeren)
• We gaan NIET letten op uiterlijk 
• We gaan WEL kijken naar de interactie met de interface
• We gaan WEL kijken naar het bereiken van doelen m.b.v. de interface

De student zou beseffen dat interfaces bepaalde patronen/regels hebben en dat ze deze lessen niet zouden gaan programmeren of mooie interfaces zouden designen. Dit vak is namelijk meer psychologie dan IT. Omdat het vak dus niet past tussen de vakken die ze gewend zijn, was het een hele goede keus om ze als activerende opening te laten tekenen.

De praktijk

Mijn tips voor tekenen als activerende opening: 

• Tijdens deze activiteit moet je niet bang zijn om eens de touwtjes volledig uit handen te geven en afstand te nemen. Begeleid de groep, maar laat hen het werk doen. Wanneer je een goede activerende opening hebt bedacht, komen de studenten er samen echt wel uit. 
• Bereid de activiteit goed voor. Wat wil je dat ze tekenen en waarom?
  Ik gaf de studenten niks cadeau, omdat ik de studenten wilde laten beseffen dat ze uit zichzelf bijna hetzelfde hebben getekend. 
• Neem papier en pennen/potloden/stiften voor de studenten mee. Tegenwoordig gebruiken de studenten allemaal laptops en denken geen papier en pen meer nodig te hebben. 

Tot slot...

Opgelucht haalde ik adem. Het is dus wél mogelijk om mijn studenten te laten tekenen om een punt te maken. Wat ik dus ook mee wil geven is dat het niet verkeerd is om eens wat nieuws te proberen bij de studenten. Haal ze eens uit hun comfort zone en je zult zien dat dit leuke resultaten oplevert.